اعوذ بالله من الشيطن
الرجيم
بسم الله الرحمن الرحيم
پيام خداي متعال به مردم ايران
[3:18] شَهِدَ اللَّهُ
أنَّهُ لَا إلَهَ إلَّا هُوَ وَالْمَلَئِكَةُ
وَأوْلُوا الْعِلْمِ قَائِمًا بِالْقِسْطِ لَا إلَهَ إلَّا هُوَ الْعَزِيزُ
الْحَكِيمُ
[3:18] خدا شهادت مي دهد كه
جز او خدايي نيست. و هم چنين فرشتگان و كساني كه دانش دارند. بحق و انصاف،
اوست خداي مطلق؛ جز او خدايي نيست، صاحب اقتدار، حكيمترين.
(72:20) قُلْ إِنَّمَا أَدْعُو رَبِّي وَلَا أُشْرِكُ بِهِ أَحَدًا
(72:20) بگو: "من فقط پروردگارم را مي خوانم؛ من
هرگز هيچ احدي را در كنار او شريک قرار نمي دهم."
(10:18) وَيَعْبُدُونَ
مِنْ دُونِ اللَّهِ مَا لَا يَضُرُّهُمْ وَلَا يَنْفَعُهُمْ وَيَقُولُونَ
هَؤُلَاءِ شُفَعَؤُنَا عِنْدَ اللَّهِ قُلْ أتُنَبِّءونَ اللَّهَ بِمَا لَا
يَعْلَمُ فِي السَّمَوَتِ وَلَا فِي الْأرْضِ سُبْحنَهُ وَتَعلَى عَمَّا
(10:18) آنها در کنار خدا معبوداني را عبادت مي كنند
كه قدرتي ندارند که به
آنها نفع يا ضرري برسانند و مي
گويند: "اينان شفيعان ما نزد خدا هستند!"
بگو:
"آيا خدا را از چيزي باخبر مي كنيد كه او در آسمان ها يا زمين نمي
داند؟" تجليل او را. او بلندمرتبه ترين
است؛ بسيار بالاتر از آنكه به شريكي نياز داشته باشد.
(39:36) أَلَيْسَ اللَّهُ
بِكَافٍ عَبْدَهُ وَيُخَوِّفُونَكَ بِالَّذِينَ مِنْ دُونِهِ وَمَنْ
يُضْلِلْ اللَّهُ فَمَا لَهُ مِنْ هَادٍ
(39:36) آ يا خدا براي بنده
اش کافي نيست؟ آنها تو را با معبوداني که در کنار او قرار مي دهند، مي ترسانند. هر که را
خدا به
گمراهي فرستد، هيچ چيز نمي تواند او را هدايت کند.
(50:16) وَلَقَدْ
خَلَقْنَا الْإِنْسَنَ وَنَعْلَمُ مَا تُوَسْوِسُ بِهِ نَفْسُهُ وَنَحْنُ
أَقْرَبُ إِلَيْهِ مِنْ حَبْلِ الْوَرِيدِ
(50:16) ما انسان را آفريديم، و ما مي
دانيم که با خود
چه نجوا مي کند. ما از رگ گردنش به
او نزديک تريم.
(1:5)
إِيَّاكَ نَعْبُدُ وَإِيَّاكَ نَسْتَعِينُ
(1:5) تنها تو را
مى پرستيم؛ تنها از تو يارى مى خواهيم.
(72:18) وَأَنَّ الْمَسَجِدَ لِلَّهِ فَلَا
تَدْعُوا مَعَ اللَّهِ أَحَدًا
(72:18) مكان هاي
عبادت متعلق به خداست؛ در كنار خدا احدي را نخوانيد.
(18:44) هُنَالِكَ الْوَلَيَةُ لِلَّهِ الْحَقِّ
هُوَ خَيْرٌ ثَوَابًا وَخَيْرٌ عُقْبًا
(18:44) اين براي آن است که تنها ولايت بحق،
ولايت خداست؛ او بهترين پاداش را فراهم مي کند و بهترين سرنوشت نزد اوست.
(18:26) قُلْ اللَّهُ أَعْلَمُ بِمَا لَبِثُوا لَهُ غَيْبُ السَّمَوَتِ وَالْأَرْضِ
أَبْصِرْ بِهِ وَأَسْمِعْ مَا لَهُمْ مِنْ دُونِهِ مِنْ وَلِيٍّ وَلَا يُشْرِكُ فِي حُكْمِهِ أَحَدًا
(18:26) بگو:
"خدا بهتر مي داند كه آنها چه مدت در آنجا ماندند." او تمام اسرار را
درآسمان ها و زمين مي داند. شما به لطف او مي توانيد ببينيد؛ به لطف او مي توانيد
بشنويد. كسي در كنار او به عنوان مولا و سرور نيست و او
هرگز به كسي اجازه نمي دهد كه درحكم او شريك باشد.
(2:256) لَا إكْرَاهَ فِي الدِّينِ
قَدْ تَبَيَّنَ الرُّشْدُ مِنْ الغَيّ ِفَمَنْ يَكْفُرْ بِالطَّغُوتِ وَيُؤْمِنْ
بِاللَّهِ فَقَدْ اسْتَمْسَكَ بِالْعُرْوَةِ الْوُثْقَى لَا انفِصَامَ لَهَا
وَاللَّهُ سَمِيعٌ عَلِيمٌ
(2:256) هيچ اجباري در دين
نيست: اينک راه درست از راه غلط مشخص شده است. هرکس شيطان را محکوم و رها
کند و به خدا ايمان آورد، به محکم ترين ريسمانى چنگ زده است که هرگز پاره نمي شود.
خداست شنوا، بر همه چيز دانا.
(73:19) إِنَّ
هَذِهِ تَذْكِرَةٌ فَمَنْ شَاءَ اتَّخَذَ إِلَى رَبِّهِ
سَبِيلًا
(73:19) اين
تذكري است؛ بگذار هر كس مي خواهد، راه پروردگارش را
انتخاب كند.
(3:19) إنَّ الدِّينَ عِنْدَ اللَّهِ الْإسْلَمُ
وَمَا اخْتَلَفَ الَّذِينَ أوتُوا الْكِتَبَ إلَّا مِنْ بَعْدِ مَا جَاءَهُمْ
الْعِلْمُ بَغْيًا بَيْنَهُمْ وَمَنْ يَكْفُرْ بِءايَتِ اللَّهِ فَإنَّ اللَّهَ
سَرِيعُ الْحِسَابِ
(3:19) تنها دين مورد تاييد
خدا "تسليم" است. شگفتا، كساني كه كتاب آسماني دريافت كردهاند،
با وجود دانشي كه براي آنها آمده است از روي حسادت با اين حقيقت مخالفت مي كنند.
خدا در حسابرسي چنين افرادي كه آيات خدا را تكذيب ميكنند، بسيار سختگير است.
(2:62) إنَّ الَّذِينَ ءامَنُوا وَالَّذِينَ هَادُوا
وَالنَّصَرَى وَالصَّبءِينَ مَنْ ءامَنَ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الْاءخِرِ وَعَمِلَ
صَلِحًا فَلَهُمْ أجْرُهُمْ عِنْدَ رَبِّهِمْ وَلَا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلَا هُمْ
يَحْزَنُونَ
[2:62] مسلما، کساني که ايمان دارند، يهوديان، مسيحيان
و تازه به دين گرويدگان؛ هر کس که (1) به خدا ايمان دارد و (2) به روز آخر ايمان
دارد و (3) زندگي پرهيزكارانه اي را در پيش مى گيرد، پاداش خود را از جانب
پروردگار خود دريافت خواهد کرد. ايشان نه از چيزي بترسند و نه اندوهگين خواهند شد.
(16:123) ثُمَّ أَوْحَيْنَا إِلَيْكَ أَنْ اتَّبِعْ مِلَّةَ إِبْرَهِيمَ حَنِيفًا
وَمَا كَانَ مِنْ الْمُشْرِكِينَ
(16:123) سپس ما به تو (محمد) وحي کرديم که از دين
ابراهيم پيروي کن، يکتاپرستي؛ او هرگز مشرک نبود.
(30:31) مُنِيبِينَ إلَيْهِ وَاتَّقُوهُ وَأقِيمُوا الصَّلَوةَ وَلَا
تَكُونُوا مِنْ الْمُشْرِكِينَ
(30:32) مِنْ الَّذِينَ فَرَّقُوا دِينَهُمْ وَكَانُوا شِيَعًا
كُلُّ حِزْبٍ بِمَا لَدَيْهِمْ فَرِحُونَ
(30:31) تسليم
او باشيد، هيبت و حرمت او را ارج نهيد، نمازها (ارتباط با خدا) را به جا آوريد وهرگز به دام شرك و بت پرستي نيفتيد.
(30:32) (به بت پرستي آلوده نشويد،) مانند كساني كه دين خود را به فرقه هاي مختلف تقسيم مي كنند؛
هر گروهي به آنچه دارد، خوشنود است.
(17:36) وَلَا تَقْفُ مَا لَيْسَ لَكَ بِهِ عِلْمٌ
إِنَّ السَّمْعَ وَالْبَصَرَ وَالْفُؤَادَ كُلُّ أُوْلَئِكَ كَانَ عَنْهُ
مَسْءولًا
(17:36) و آنچه به آن علم
نداري پيروي مكن. من به تو شنوايي، بينايي و عقل داده ام و تو مسئولي از
آنها استفاده كني.
(4:127) وَيَسْتَفْتُونَكَ فِي النِّسَاءِ قُلْ اللَّهُ
يُفْتِيكُمْ فِيهِنَّ وَمَا يُتْلَى عَلَيْكُمْ فِي الْكِتَبِ فِي يَتَمَى النِّسَاءِ الَّتِي لَا تُؤْتُونَهُنَّ مَا كُتِبَ لَهُنَّ
وَتَرْغَبُونَ أَنْ تَنكِحُوهُنَّ وَالْمُسْتَضْعَفِينَ
(4:127) از
تو درباره زنان فتوا مي خواهند، بگو: "همان گونه که
در کتاب آسماني بيان شده است، خدا درباره ايشان به شما فتوا مي دهد. مهريه
اي را که حق دختران يتيم است و شما هنگام ازدواج با نيرنگ ايشان را از آن محروم مي
کنيد، به آنها بازگردانيد؛ از آنها سوء استفاده نکنيد. حق پسران يتيم نيز بايد حفظ
شود. با يتيمان منصفانه رفتار کنيد. هر کار نيکي که انجام دهيد، خدا کاملا از آن
آگاه است."
(21:7) وَمَا أَرْسَلْنَا قَبْلَكَ إِلَّا رِجَالًا نُوحِي إِلَيْهِمْ فَاسْءلُوا أَهْلَ الذِّكْرِ إِنْ كُنتُمْ لَا تَعْلَمُونَ
(21:7) ما
پيش از تو جز مرداني را كه به آنها وحي كرديم، نفرستاديم. از كساني كه كتاب آسماني مي دانند، سئوال كنيد، اگر نمي دانيد.
(16:89) وَيَوْمَ نَبْعَثُ فِي كُلِّ أُمَّةٍ شَهِيدًا
عَلَيْهِمْ مِنْ أَنفُسِهِمْ وَجِئْنَا بِكَ شَهِيدًا عَلَى هَؤُلَاء وَنَزَّلْنَا عَلَيْكَ الْكِتَبَ تِبْيَنًا لِكُلِّ شَيْءٍ
وَهُدًى وَرَحْمَةً وَبُشْرَى لِلْمُسْلِمِينَ
(16:89)آن
روز خواهد آمد كه از ميان هر جامعه اي شاهدي برمي انگيزيم و تو را به عنوان شاهد
اين مردم مي آوريم. ما اين كتاب را بر تو نازل كرده ايم
تا همه چيز را توضيح دهد و هدايت و رحمت و مژده اي باشد براي تسليم شدگان.
(6:38) وَمَا مِنْ دَابَّةٍ
فِي الْأَرْضِ وَلَا طَئِرٍ يَطِيرُ بِجَنَاحَيْهِ إِلَّا أُمَمٌ أَمْثَالُكُمْ مَا
فَرَّطْنَا فِي الْكِتَبِ مِنْ شَيْءٍ
ثُمَّ إِلَى رَبِّهِمْ يُحْشَرُونَ
(6:38) تمام مخلوقات روي زمين و تمام
پرندگاني که با بال هاي خود پرواز مي کنند، جماعت هايي مانند شما هستند. ما در اين کتاب از بيان هيچ نکته اي، دريغ نکرده ايم.
تمام اين مخلوقات، نزد پروردگارشان احضار خواهند شد.
(54:17) وَلَقَدْ يَسَّرْنَا الْقُرْءانَ
لِلذِّكْرِ فَهَلْ مِنْ مُدَّكِرٍ
(54:17) ما قرآن را براي يادگيري آسان كرديم. آيا هيچ يک
از شما مي خواهد ياد بگيرد؟
(45:6) تِلْكَ ءايَتُ اللَّهِ نَتْلُوهَا عَلَيْكَ بِالْحَقِّ فَبِأَيِّ حَدِيثٍ بَعْدَ اللَّهِ وَءايَتِهِ يُؤْمِنُونَ
(45:6) اينها آيات
خداست كه ما به حقيقت بر تو مي خوانيم. به كدام حديث
به غير از خدا و آياتش ايمان دارند؟
(68:37) أَمْ لَكُمْ كِتَبٌ فِيهِ تَدْرُسُونَ
(68:38) إِنَّ لَكُمْ فِيهِ لَمَا
تَخَيَّرُونَ
(68:37) آيا كتاب
ديگري داريد تا از آن پيروي كنيد؟
(68:38) آيا در آن، هرچه مي خواهيد، مي يابيد؟
(39:18) الَّذِينَ يَسْتَمِعُونَ الْقَوْلَ فَيَتَّبِعُونَ أَحْسَنَهُ أُوْلَئِكَ الَّذِينَ هَدَهُمْ اللَّهُ وَأُوْلَئِكَ هُمْ أُوْلُوا
الْأَلْبَبِ
(39:18) آنها كساني هستند كه تمام
كلمات را مي سنجند، سپس از بهترين پيروي مي كنند. اينان كساني
هستند كه خدا هدايت كرده است؛ اينان كساني هستند كه صاحب هوش و ذكاوتند.
(28:26) قَالَتْ إِحْدَهُمَا يَأبَتِ اسْتَءجِرْهُ إِنَّ
خَيْرَ مَنْ اسْتَءجَرْتَ الْقَوِيُّ الْأَمِينُ
(2:205)
يکي از آن دو زن گفت: "اي پدر، او را استخدام کن. او بهترين کسي است که مي تواني استخدام کني، زيرا او قوي و
درستکار است."
(2:205) وَإذَا تَوَلَّى سَعَى فِي الْأرْضِ لِيُفْسِدَ فِيهَا وَيُهْلِكَ الْحَرْثَ
وَالنَّسْلَ وَاللَّهُ لَا يُحِبُّ الْفَسَادَ
(2:205) او
به محض آنكه آنجا را ترك كند، در زمين به فساد مي پردازد، مال و جان را به نابودي
مي كشاند. خدا فساد را دوست ندارد.
10.
مردم ايران
بايد خدا را بسيار ياد كنند و در تقويم خويش روزي را براي شكرگزاري از نعمتهاي خدا
اختصاص دهند. اين روز در كشور بايد تعطيل
رسمي اعلام شود. دراين روز بايد بنام خدا
و به نيت نزديكي به او به محرومين، فقرا، و بي سرپرستان جامعه از روزي هاي حلال
خدا انفاق شود.
(33:41) يَأيُّهَا الَّذِينَ ءامَنُوا اذْكُرُوا اللَّهَ ذِكْرًا كَثِيرًا
(33:41)
اي کساني که ايمان آورده ايد، خدا را فراوان ياد کنيد.
اي مردم ايران، پيام خداي
بزرگ را اجرنهيد و به دستورات او عمل كنيد.
در اين صورت خداي متعال باران رحمتش را نثار شما خواهد كرد و كشورتان در
مسير ترقي و تعالي صعود خواهد كرد. ولي
اگر فرامين خدا را نا ديده بگيريد عذاب الهي برشما مستولي خواهد شد. از زمان دريافت اين پيام شما 19 ماه مهلت داريد كه كليه دستورات خداي متعال در
اين پيام را انجام دهيد. بعد از گذشت اين
مهلت، در
صورت تخطي از فرمانهاي خداي بزرگ، با ذن او، شما شاهد عذاب الهي خواهيد
بود. اگر آورنده اين پيام ويا كساني را كه
به اين پيام ايمان مي آورند را مورد آزار و اذيت قرار دهيد عذاب خداي قهار زودتر
گريبان گير تان خواهد شد. از خداي متعال
مي خواهم كه شما را براه راست هدايت فرمايد.
(7:196) إنَّ وَلِي اللَّهُ الَّذِي نَزَّلَ الْكِتَبَ وَهُوَ يَتَوَلَّى الصَّلِحِينَ
(7:196) خدا تنها مولا و سرور من است؛ يكتايى كه اين كتاب
آسمانى را نازل كرد. او حافظ پرهيزكاران است.
(1:2) الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ
الْعَلَمِينَ
(1:2) ستايش خداي راست، پروردگار عالميان.
احمد شربت اوغلي
19 آذر ماه 1388