اعوذ بالله من الشيطن الرجيم

بسم الله الرحمن الرحيم

 

پيام خداي متعال به مردم ايران

 

 

  1. مردم ايران بايد تنها خدا را پرستش كنند (3:18) و در هنگام نماز و دعا نام كس ديگري بغير از او را نبرند  (72:20) و از شفاعت و توسل بغيراز خدا دست بكشند (10:18).  خدا براي بندگانش كافيست (39:36).  خدا ازهمه كس به بندگانش نزديك تراست (50:16). مردم بايد به آنچه در نمازهايشان مي گويند ايمان داشته باشند (1:5).

  

[3:18] شَهِدَ اللَّهُ أنَّهُ لَا إلَهَ إلَّا هُوَ وَالْمَلَئِكَةُ وَأوْلُوا الْعِلْمِ قَائِمًا بِالْقِسْطِ لَا إلَهَ إلَّا هُوَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ

[3:18]  خدا شهادت مي دهد كه جز او خدايي نيست. و هم چنين فرشتگان و كساني كه دانش دارند. بحق و انصاف، اوست خداي مطلق؛ جز او خدايي نيست، صاحب اقتدار، حكيمترين.

 

(72:20) قُلْ إِنَّمَا أَدْعُو رَبِّي وَلَا أُشْرِكُ بِهِ أَحَدًا

(72:20)  بگو: "من فقط پروردگارم را مي خوانم؛ من هرگز هيچ احدي را در كنار او شريک قرار نمي دهم."

 

(10:18) وَيَعْبُدُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ مَا لَا يَضُرُّهُمْ وَلَا يَنْفَعُهُمْ وَيَقُولُونَ هَؤُلَاءِ شُفَعَؤُنَا عِنْدَ اللَّهِ قُلْ أتُنَبِّءونَ اللَّهَ بِمَا لَا يَعْلَمُ فِي السَّمَوَتِ وَلَا فِي الْأرْضِ سُبْحنَهُ وَتَعلَى عَمَّا

(10:18) آنها در کنار خدا معبوداني را عبادت مي كنند كه قدرتي ندارند که به آنها نفع يا ضرري برسانند و مي گويند: "اينان شفيعان ما نزد خدا هستند!" بگو: "آيا خدا را از چيزي باخبر مي كنيد كه او در آسمان ها يا زمين نمي داند؟" تجليل او را. او بلندمرتبه ترين است؛ بسيار بالاتر از آنكه به شريكي نياز داشته باشد.

 

(39:36) أَلَيْسَ اللَّهُ بِكَافٍ عَبْدَهُ وَيُخَوِّفُونَكَ بِالَّذِينَ مِنْ دُونِهِ وَمَنْ يُضْلِلْ اللَّهُ فَمَا لَهُ مِنْ هَادٍ

(39:36) آ يا خدا براي بنده اش کافي نيست؟ آنها تو را با معبوداني که در کنار او قرار مي دهند، مي ترسانند. هر که را خدا به گمراهي فرستد، هيچ چيز نمي تواند او را هدايت کند.

 

(50:16)  وَلَقَدْ خَلَقْنَا الْإِنْسَنَ وَنَعْلَمُ مَا تُوَسْوِسُ بِهِ نَفْسُهُ وَنَحْنُ أَقْرَبُ إِلَيْهِ مِنْ حَبْلِ الْوَرِيدِ

(50:16)  ما انسان را آفريديم، و ما مي دانيم که با خود چه نجوا مي کند. ما از رگ گردنش به او نزديک تريم.

 

(1:5) إِيَّاكَ نَعْبُدُ وَإِيَّاكَ نَسْتَعِينُ

(1:5) تنها تو را مى پرستيم؛ تنها از تو يارى مى خواهيم.

 

  1. محل هاي عبادت بخدا تعلق دارد.  در مكان هاي عبادت نام هيچ كس بغير از خداي متعال نبايد خوانده شود (72:18). تمام مساجد و مكانهاي عبادت بايد از تصاوير و نام هاي ديگران، بغير از نامهاي مبارك خدا، پاك گردد.

 

(72:18) وَأَنَّ الْمَسَجِدَ لِلَّهِ فَلَا تَدْعُوا مَعَ اللَّهِ أَحَدًا

(72:18) مكان هاي عبادت متعلق به خداست؛ در كنار خدا احدي را نخوانيد.

 

 

  1. ولايت فقط مختص خداست. در دين خدا "ولايت مطلقه فقيه" وجود ندارد(18:44).  آناني كه معتقدند ولي فقيه حكومت مطلق برمردم دارد و مي تواند قوانين و احكام الهي را عوض و يا تعطيل نمايد بايد بدرگاه خدا توبه كنند.  هيچكس حق ندارد حكم خدا  را  عوض و يا تعطيل نمايد(18:26).  قانون اساسي كشوركه برپايه ولايت فقيه استوار است بايد از نو نوشته شود و متكي به قرآن باشد.  حكومت مبتني بر "ولايت فقيه" بايد كنارگذاشته شود و حكومتي عادل و مبتني بر فرآمين خدا درقرآن، عقل متكي بوحي، و شورا در ايران بنا گردد. حكومتي كه دستش به ناحق به خون مردم آزاده طلب خويش آلوده گرديد مشروعيت ندارد و بايد كناررود و حكومتي صالح جاي آنرا بگيرد.

 

(18:44) هُنَالِكَ الْوَلَيَةُ لِلَّهِ الْحَقِّ هُوَ خَيْرٌ ثَوَابًا وَخَيْرٌ عُقْبًا

(18:44) اين براي آن است که تنها ولايت بحق، ولايت خداست؛ او بهترين پاداش را فراهم مي کند و بهترين سرنوشت نزد اوست.

 

(18:26) قُلْ اللَّهُ أَعْلَمُ بِمَا لَبِثُوا لَهُ غَيْبُ السَّمَوَتِ وَالْأَرْضِ أَبْصِرْ بِهِ وَأَسْمِعْ مَا لَهُمْ مِنْ دُونِهِ مِنْ وَلِيٍّ وَلَا يُشْرِكُ فِي حُكْمِهِ أَحَدًا

(18:26) بگو: "خدا بهتر مي داند كه آنها چه مدت در آنجا ماندند." او تمام اسرار را درآسمان ها و زمين مي داند. شما به لطف او مي توانيد ببينيد؛ به لطف او مي توانيد بشنويد. كسي در كنار او به عنوان مولا و سرور نيست و او هرگز به كسي اجازه نمي دهد كه درحكم او شريك باشد.

 

  1. در دين خدا هيچ اجباري نيست(18:26).  كسي را نمي توان بخاطر عقايد ديني و يا حتي ارتداد از دين مجازات نمود و يا كشت(73:19).  زنان را نمي توان اجباركرد كه موهاي سرخود را بزور بپوشانند.  همه افرادي كه بخاطر عقايد ديني و يا سياسي در ايران زنداني شده اند بايد آزاد گردند.  حكومتي كه آزادي ديني و عقيدتي را ازمردم صلب مي كند حكومتي شيطاني است و نبايد با چنين حكومتي همكاري نمود.

 

(2:256) لَا إكْرَاهَ فِي الدِّينِ قَدْ تَبَيَّنَ الرُّشْدُ مِنْ الغَيّ ِفَمَنْ يَكْفُرْ بِالطَّغُوتِ وَيُؤْمِنْ بِاللَّهِ فَقَدْ اسْتَمْسَكَ بِالْعُرْوَةِ الْوُثْقَى لَا انفِصَامَ لَهَا وَاللَّهُ سَمِيعٌ عَلِيمٌ

(2:256)  هيچ اجباري در دين نيست: اينک راه درست از راه غلط مشخص شده است. هرکس شيطان را محکوم و رها کند و به خدا ايمان آورد، به محکم ترين ريسمانى چنگ زده است که هرگز پاره نمي شود. خداست شنوا، بر همه چيز دانا.    

 

(73:19) إِنَّ هَذِهِ تَذْكِرَةٌ فَمَنْ شَاءَ اتَّخَذَ إِلَى رَبِّهِ سَبِيلًا

(73:19) اين تذكري است؛ بگذار هر كس مي خواهد، راه پروردگارش را انتخاب كند.

 

  1.  تنها يك دين مورد قبول خداست و آن دين تسليم است(3:19). خدا به پيروان كتابهاي آسماني امرنموده كه تسليم او باشند.  پيروان كتابهاي آسماني درصورتي كه تسليم خدا شوند و بروز آخرت ايمان داشته باشند و اعمال نيك انجام دهند رستكارند(2:62).  مردم ايران بايد مذاهب خود را كنار گذاشته و به اسلام بگروند.  محمد، پيامبر اسلام نه شيعه بود و نه سني.  او پيرو دين ابراهيم بود، دين يكتاپرستي(16:123).  فرقه گرايي در نزد خدا محكوم است.  كساني كه دين خدا را فرقه فرقه مي كنند مشرك اند (32-30:31).

 

(3:19) إنَّ الدِّينَ عِنْدَ اللَّهِ الْإسْلَمُ وَمَا اخْتَلَفَ الَّذِينَ أوتُوا الْكِتَبَ إلَّا مِنْ بَعْدِ مَا جَاءَهُمْ الْعِلْمُ بَغْيًا بَيْنَهُمْ وَمَنْ يَكْفُرْ بِءايَتِ اللَّهِ فَإنَّ اللَّهَ سَرِيعُ الْحِسَابِ

(3:19)  تنها دين مورد تاييد خدا "تسليم" است. شگفتا، كساني كه كتاب آسماني دريافت كردهاند، با وجود دانشي كه براي آنها آمده است از روي حسادت با اين حقيقت مخالفت مي كنند. خدا در حسابرسي چنين افرادي كه آيات خدا را تكذيب ميكنند، بسيار سختگير است.

 

(2:62)  إنَّ الَّذِينَ ءامَنُوا وَالَّذِينَ هَادُوا وَالنَّصَرَى وَالصَّبءِينَ مَنْ ءامَنَ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الْاءخِرِ وَعَمِلَ صَلِحًا فَلَهُمْ أجْرُهُمْ عِنْدَ رَبِّهِمْ وَلَا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلَا هُمْ يَحْزَنُونَ

[2:62]  مسلما، کساني که ايمان دارند، يهوديان، مسيحيان و تازه به دين گرويدگان؛ هر کس که (1) به خدا ايمان دارد و (2) به روز آخر ايمان دارد و (3) زندگي پرهيزكارانه اي را در پيش مى گيرد، پاداش خود را از جانب پروردگار خود دريافت خواهد کرد. ايشان نه از چيزي بترسند و نه اندوهگين خواهند شد.

 

(16:123) ثُمَّ أَوْحَيْنَا إِلَيْكَ أَنْ اتَّبِعْ مِلَّةَ إِبْرَهِيمَ حَنِيفًا وَمَا كَانَ مِنْ الْمُشْرِكِينَ

(16:123)  سپس ما به تو (محمد) وحي کرديم که از دين ابراهيم پيروي کن، يکتاپرستي؛ او هرگز مشرک نبود.

 

(30:31) مُنِيبِينَ إلَيْهِ وَاتَّقُوهُ وَأقِيمُوا الصَّلَوةَ وَلَا تَكُونُوا مِنْ الْمُشْرِكِينَ

(30:32) مِنْ الَّذِينَ فَرَّقُوا دِينَهُمْ وَكَانُوا شِيَعًا كُلُّ حِزْبٍ بِمَا لَدَيْهِمْ فَرِحُونَ

(30:31) تسليم او باشيد، هيبت و حرمت او را ارج نهيد، نمازها (ارتباط با خدا) را به جا آوريد وهرگز به دام شرك و بت پرستي نيفتيد.

(30:32)  (به بت پرستي آلوده نشويد،) مانند كساني كه دين خود را به فرقه هاي مختلف تقسيم مي كنند؛ هر گروهي به آنچه دارد، خوشنود است.

 

  1. تقليد در دين مجاز نيست و يك تسليم شده به خداي بزرگ هرگز از آنچه كه به آن علم ندارد پيروي نمي كند (17:36).  كساني كه خود را "مراجع تقليد" مي نامند و در دين فتوا صادر مي كنند برباطلند.  حتي محمد پيامبر خدا حق صدورفتوا دردين را نداشت (4:127).  مردم ايران بايد در امورديني تحقيق كنند و اگر چيزي را نمي دانند از اهل ذكر و يا قرآن بپرسند(21:7).  كليه دستورات لازم براي رستگاري انسانها در قرآن آمده است.

 

(17:36) وَلَا تَقْفُ مَا لَيْسَ لَكَ بِهِ عِلْمٌ إِنَّ السَّمْعَ وَالْبَصَرَ وَالْفُؤَادَ كُلُّ أُوْلَئِكَ كَانَ عَنْهُ مَسْءولًا

(17:36)   و آنچه به آن علم نداري پيروي مكن. من به تو شنوايي، بينايي و عقل داده ام و تو مسئولي از آنها استفاده كني.

 

(4:127) وَيَسْتَفْتُونَكَ فِي النِّسَاءِ قُلْ اللَّهُ يُفْتِيكُمْ فِيهِنَّ وَمَا يُتْلَى عَلَيْكُمْ فِي الْكِتَبِ فِي يَتَمَى النِّسَاءِ الَّتِي لَا تُؤْتُونَهُنَّ مَا كُتِبَ لَهُنَّ وَتَرْغَبُونَ أَنْ تَنكِحُوهُنَّ وَالْمُسْتَضْعَفِينَ

(4:127) از تو درباره زنان فتوا مي خواهند، بگو: "همان گونه که در کتاب آسماني بيان شده است، خدا درباره ايشان به شما فتوا مي دهد. مهريه اي را که حق دختران يتيم است و شما هنگام ازدواج با نيرنگ ايشان را از آن محروم مي کنيد، به آنها بازگردانيد؛ از آنها سوء استفاده نکنيد. حق پسران يتيم نيز بايد حفظ شود. با يتيمان منصفانه رفتار کنيد. هر کار نيکي که انجام دهيد، خدا کاملا از آن آگاه است."

 

(21:7) وَمَا أَرْسَلْنَا قَبْلَكَ إِلَّا رِجَالًا نُوحِي إِلَيْهِمْ فَاسْءلُوا أَهْلَ الذِّكْرِ إِنْ كُنتُمْ لَا تَعْلَمُونَ

(21:7) ما پيش از تو جز مرداني را كه به آنها وحي كرديم، نفرستاديم. از كساني كه كتاب آسماني مي دانند، سئوال كنيد، اگر نمي دانيد.

 

  1. همه دستورات خدا كه براي هدايت انسانها لازم است در قرآن مجيد آمده است(6:38, 16:89).  قرآن كتابي است آسان براي ياد گيري (54:17).  مردم نبايد از كتاب هاي حديث و روايت كه موجب تفرقه بين فرقه هاي مذهبي و گمراهي آنان مي گردد پيروي كنند(68:38, 68:37, 45:6).  كليه كتابهاي ديني كه در مدارس و دانشگاهها تدريس مي شوند بايد مبتني بر قرآن باشند و نه احاديث و روايات. خرافات و اوهام و آيين شرك و بت پرستي بنام دين نبايد در مدارس و دانشگاهها تدريس شود.

 

(16:89) وَيَوْمَ نَبْعَثُ فِي كُلِّ أُمَّةٍ شَهِيدًا عَلَيْهِمْ مِنْ أَنفُسِهِمْ وَجِئْنَا بِكَ شَهِيدًا عَلَى هَؤُلَاء وَنَزَّلْنَا عَلَيْكَ الْكِتَبَ تِبْيَنًا لِكُلِّ شَيْءٍ وَهُدًى وَرَحْمَةً وَبُشْرَى لِلْمُسْلِمِينَ

(16:89)آن روز خواهد آمد كه از ميان هر جامعه اي شاهدي برمي انگيزيم و تو را به عنوان شاهد اين مردم مي آوريم. ما اين كتاب را بر تو نازل كرده ايم تا همه چيز را توضيح دهد و هدايت و رحمت و مژده اي باشد براي تسليم شدگان.

 

(6:38) وَمَا مِنْ دَابَّةٍ فِي الْأَرْضِ وَلَا طَئِرٍ يَطِيرُ بِجَنَاحَيْهِ إِلَّا أُمَمٌ أَمْثَالُكُمْ مَا فَرَّطْنَا فِي الْكِتَبِ مِنْ شَيْءٍ ثُمَّ إِلَى رَبِّهِمْ يُحْشَرُونَ

(6:38) تمام مخلوقات روي زمين و تمام پرندگاني که با بال هاي خود پرواز مي کنند، جماعت هايي مانند شما هستند. ما در اين کتاب از بيان هيچ نکته اي، دريغ نکرده ايم. تمام اين مخلوقات، نزد پروردگارشان احضار خواهند شد. 

 

(54:17) وَلَقَدْ يَسَّرْنَا الْقُرْءانَ لِلذِّكْرِ فَهَلْ مِنْ مُدَّكِرٍ

(54:17) ما قرآن را براي يادگيري آسان كرديم. آيا هيچ يک از شما مي خواهد ياد بگيرد؟

 

(45:6) تِلْكَ ءايَتُ اللَّهِ نَتْلُوهَا عَلَيْكَ بِالْحَقِّ فَبِأَيِّ حَدِيثٍ بَعْدَ اللَّهِ وَءايَتِهِ يُؤْمِنُونَ

(45:6) اينها آيات خداست كه ما به حقيقت بر تو مي خوانيم. به كدام حديث به غير از خدا و آياتش ايمان دارند؟

 

(68:37) أَمْ لَكُمْ كِتَبٌ فِيهِ تَدْرُسُونَ

(68:38)  إِنَّ لَكُمْ فِيهِ لَمَا تَخَيَّرُونَ

(68:37) آيا كتاب ديگري داريد تا از آن پيروي كنيد؟

(68:38) آيا در آن، هرچه مي خواهيد، مي يابيد؟

 

  1. كليه مطبوعات و رسانه هاي ارتباط جمعي در ايران بايد كاملا آزاد باشند تا مطالب خود را با رعايت اصول اخلاق رسانه اي مبتني بر قرآن انتشاردهند.  مردم بايد بتوانند تما م قول ها را شنيده و بهترين آنها را انتخاب كنند. 

 

(39:18) الَّذِينَ يَسْتَمِعُونَ الْقَوْلَ فَيَتَّبِعُونَ أَحْسَنَهُ أُوْلَئِكَ الَّذِينَ هَدَهُمْ اللَّهُ وَأُوْلَئِكَ هُمْ أُوْلُوا الْأَلْبَبِ

(39:18)  آنها كساني هستند كه تمام كلمات را مي سنجند، سپس از بهترين پيروي مي كنند. اينان كساني هستند كه خدا هدايت كرده است؛ اينان كساني هستند كه صاحب هوش و ذكاوتند.

 

 

 

  1. مردم ايران بايد از فساد دوري كنند.  رانت خواري، رشوه، انواع فساد هاي اداري، تقلب، دروغ، بناحق سرمايه هاي ملي را براي منافع شخصي صرف كردن، دخالت بناحق نيروهاي دولتي اعم از سپاه و بسيج و غيره در عرصه هاي اقتصاد ي وازبين بردن رقابت سالم دركشورممنوع مي باشد. منابع مالي كشور بايد براي عمران و آباداني كشور و ايجاد اشتغال و فرصت هاي آموزشي و ساير اموري كه براي رفاه مردم لازم است صرف شود. بايد كساني كه هم خبره اند و هم امين درمسند هاي شغلي قرارگيرند (28:26). كساني كه با رانت خواري و فساد سرمايه هاي ملي را بنفع خود اختصاص مي دهند بايد مجازات گردند.  خدا هرگز فساد را دوست ندارد(2:205).

 

(28:26) قَالَتْ إِحْدَهُمَا يَأبَتِ اسْتَءجِرْهُ إِنَّ خَيْرَ مَنْ اسْتَءجَرْتَ الْقَوِيُّ الْأَمِينُ

(2:205)  يکي از آن دو زن گفت: "اي پدر، او را استخدام کن. او بهترين کسي است که مي تواني استخدام کني، زيرا او قوي و درستکار است."

 

(2:205) وَإذَا تَوَلَّى سَعَى فِي الْأرْضِ لِيُفْسِدَ فِيهَا وَيُهْلِكَ الْحَرْثَ وَالنَّسْلَ وَاللَّهُ لَا يُحِبُّ الْفَسَادَ

(2:205) او به محض آنكه آنجا را ترك كند، در زمين به فساد مي پردازد، مال و جان را به نابودي مي كشاند. خدا فساد را دوست ندارد.

 

10.   مردم ايران بايد خدا را بسيار ياد كنند و در تقويم خويش روزي را براي شكرگزاري از نعمتهاي خدا اختصاص دهند.  اين روز در كشور بايد تعطيل رسمي اعلام شود.  دراين روز بايد بنام خدا و به نيت نزديكي به او به محرومين، فقرا، و بي سرپرستان جامعه از روزي هاي حلال خدا انفاق شود.

 

(33:41) يَأيُّهَا الَّذِينَ ءامَنُوا اذْكُرُوا اللَّهَ ذِكْرًا كَثِيرًا

(33:41)  اي کساني که ايمان آورده ايد، خدا را فراوان ياد کنيد.

 

اي مردم ايران، پيام خداي بزرگ را اجرنهيد و به دستورات او عمل كنيد.  در اين صورت خداي متعال باران رحمتش را نثار شما خواهد كرد و كشورتان در مسير ترقي و تعالي صعود خواهد كرد.  ولي اگر فرامين خدا را نا ديده بگيريد عذاب الهي برشما مستولي خواهد شد.  از زمان دريافت اين پيام شما 19 ماه مهلت داريد كه كليه دستورات خداي متعال در اين پيام را انجام دهيد.  بعد از گذشت اين مهلت، در صورت تخطي از فرمانهاي خداي بزرگ، با ذن او، شما شاهد عذاب الهي خواهيد بود.  اگر آورنده اين پيام ويا كساني را كه به اين پيام ايمان مي آورند را مورد آزار و اذيت قرار دهيد عذاب خداي قهار زودتر گريبان گير تان خواهد شد.  از خداي متعال مي خواهم كه شما را براه راست هدايت فرمايد.

 

 

(7:196) إنَّ وَلِي اللَّهُ الَّذِي نَزَّلَ الْكِتَبَ وَهُوَ يَتَوَلَّى الصَّلِحِينَ

(7:196) خدا تنها مولا و سرور من است؛ يكتايى كه اين كتاب آسمانى را نازل كرد. او حافظ پرهيزكاران است.

 

 

(1:2) الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعَلَمِينَ

                                                    (1:2)  ستايش خداي راست، پروردگار عالميان.

 

احمد شربت اوغلي

19 آذر ماه 1388